مقایسه برنامه های تقویت  کننده

   در بررسی برنامه های تقویت کننده از نظر اسکینر در برنامه تقویت زنجیره ای همزمان، یکی از یافته های حاصل از کاربرد این تقویت کننده مربوط به حوزه کنترل شخصی است. جانداران درشرایط معمولی به طور آشکار، تقویت کننده های کوچک اما فوری را به تقویت کننده های بزرگ اما دیرآیند ترجیح می دهند. توجه به موقعیت ها و فرصت های پیش آمده از جمله مواردی است که اندیشمندان نیز به کرات در جای جای گفته های خود به آن اشاراتی داشته اند چنانکه خیام در بخشی از رباعیاتش می آورد که؛

گویند کسان بهشت با حور خوش است

من می گویم که آب انگور خوش است

این نقد بگیر و دست از آن نسیه بدار

کاواز دهل شنیدن از دور خوش است

یا آنجا که می گوید:

این قافله عمر عجب می گذرد

دریاب دمی که با طرب می گذرد

ساقی غم فردای حریفان چه خوری

پیش آر پیاله را که شب می گذرد

غنیمت شمردن هر لحظه از زندگی همراه با لذت بردن از آن که حاصل درک عمیقی از گذشت عمر است از مواردی است که خیام به آن تاکید دارد.

 

تفاوت های فردی

   در بررسی نظرات و اشعار حکمای ایرانی می بینیم که ایشان بسیار ظریف به ویژگیهای درونی هر فرد که از آن در روانشناسی جدید با تعابیر گوناگونی نام برده شده و توصیف می گردد چنانکه در بررسی نظریه بولس عنوان می شود که در ایجاد شرایط آزمایشی برای موجودات زنده باید به ویژگی های زیست شناختی آنها توجه کنیم که این متناسب با فرض سلیگمن(1970) مبنی بر اینکه بعضی انواع جانداران بعضی تداعی ها را از انواع دیگر آسان تر می آموزند زیرا از لحاظ زیستی برای انجام آن آمادگی بیشتری دارند حمایت شده است. دربررسی نظرات ثرندایک نیز با این مطلب مواجه می شویم که معتقد است در شرطی سازی وسیله ای باید به ویژگی های زیست شناختی موجودات زنده توجه کنیم. در توضیح موارد فوق آزمایشات متعددی در زمانهای مختلف انجام گرفته است. درانسان علاوه بر تاثیر عوامل نوعی که خود را به اشکال مختلف نشان می دهند به وجود تفاوت های فردی نیز باید توجه داشت که این ویژگی شکل دهنده نحوه نگرش و عملکرد افراد به موقعیت های مختلف و یا یک موقعیت یکسان است. در این خصوص  می بینیم اندیشمندان و شعرای ایرانی به اشکال گوناگونی اشاره داشته اند چنانکه مولوی در مثنوی معنوی در داستان      " نی " چنین می گوید:

بشنو از نی چون شکایت می کند

از جدایی ها حکایت می کند

تا می رسیم به اینجا که؛

من به هر جمعیتی نالان شدم

جفت بدحالان و خوش حالان شدم

هر کسی از ظن خود شد یار من

از درون من نجست اسرار من

سر من از ناله من دور نیست

لیک چشم وگوش را آن نور نیست

خیام نیز بگو نه ای ظریف در شعر خود با ایجاد تداعی بین ویژگی های کوزه و فرد عاشق به وجود تفاوت ها در افراد توجه داشت آنجا که می گوید:

این کوزه چو من عاشق زاری بودست

در بند سرزلف نگار بودست

این دسته که بر گردن او می بینی

دستیست که بر گردن یاری بودست

یا در جایی دیگر وجود تفاوت ها را بدین گونه می سراید که؛

گر من ز می مغانه مستم، هستم

گر کافر و گبر و بت پرستم، هستم

هر طایفه به من گمانی دارد

من زان خودم، چنانکه هستم، هستم

سعدی نیز زمانی که در باره  تعلیم وتربیت صحبت می کند به ویژگی های ذاتی افراد اشاره دارد؛

پرتو نیکان هر که بنیادش بدست

تربیت نااهل را چون گردکان بر گنبدست

یا آنجا که می فرماید:

باران که در لطافت طبعش خلاف نیست

در باغ لاله روید و در شوره بوم خس

یا در باب هفتم گلستان آورده است؛ یکی از وزار پسری کودن بود، پیش یکی از دانشمندان فرستاد که مراین را تربیتی می کن، مگر عاقل شود، روزگاری تعلیم کردش و موثر نبود. پیش پدرش کس فرستاد که این عاقل نمی شود و مرا دیوانه کرد.

+ نوشته شده در جمعه نوزدهم مرداد ۱۳۹۷ ساعت 0:16 توسط روح بخش  |